หมูตัวผู้ที่จะนำมาใช้ผสมพันธุ์ได้ดี ควรมีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์ มีขนาดและอายุที่พอเหมาะเพื่อให้สามารถผลิตน้ำเชื้อที่มีคุณภาพดีพอเพียง มีผลทำให้การผสมติดสูงและได้จำนวนลูกมากเป็นปกติ แม้ว่าหมูตัวผู้สามารถผลิตอสุจิได้บ้างแล้วเมื่อมีอายุย่างเข้า 4 เดือนก็ตาม แต่จำนวนน้ำเชื้อและอสุจิที่ผลิตได้จะเพิ่มมากขึ้นเมื่อหมูมีอายุมากขึ้น ดังนั้นหมูตัวผู้ที่จะนำมาใช้ผสมพันธุ์ควรมีขนาดใหญ่พอเหมาะที่จะผสมกับแม่หมูที่มีขนาดปกติได้ โดยปกติมักใช้ผสมพันธุ์ได้เมื่อมีอายุราว 8 เดือน และมีน้ำหนักประมาณ 80-90 กิโลกรัม สำหรับหมูพ่อพันธุ์ต่างประเทศควรมีน้ำหนักราว 115 กิโลกรัม การเลี้ยงหมูพ่อพันธุ์ ปกติให้อาหารวันละมื้อ พ่อพันธุ์ที่มีน้ำหนักมากเกินไปหรืออ้วนควรให้ออกกำลังบ้าง หรือลดอาหาร และให้อาหารหยาบมากขึ้น

หมูสาวเจริญเติบโตในลักษณะเช่นเดียวกันกับหมูหนุ่ม เมื่อมีอายุมากขึ้นปริมาณของไข่ที่ตกจากรังไข่จะเพิ่มขึ้น ทำให้ปริมาณลูกที่คลอดมีจำนวนมาก จนกระทั่งแม่หมูมีอายุประมาณ 15 เดือน ปริมาณไข่ที่ตกก็จะคงที่โดยปกติจะผสมพันธุ์หมูสาวเมื่อมีอายุได้ราว 7-8 เดือน หรือน้ำหนักราว 110-115 กิโลกรัม (สำหรับหมูพันธุ์พื้นเมืองประมาณ 80-90 กิโลกรัม ขึ้นอยู่กับชนิดของหมูพันธุ์พื้นเมืองด้วย) การผสมพันธุ์แม่หมูที่มีขนาดเล็ก หรือมีอายุน้อยอยู่จะทำให้อายุการใช้งานของแม่หมูตัวนั้นสั้นลง และจำนวนลูกที่ได้ก็น้อยด้วย ทั้งนี้เนื่องจากการตกไข่จากรังไข่มีน้อย  การผสมพันธุ์แม่หมูควรกะเวลาให้พอดี กับระยะการตกไข่ เพราะจะทำให้ได้ผลดีกว่าการผสมในเวลาอื่น แม่หมูส่วนใหญ่จะกลับเป็นสัดอีกภายใน 3-7 วัน หลังการหย่านม แม่หมูแสดงการเป็นสัดนานประมาณ 48-72 ชั่วโมง (หมูสาวนานประมาณ 36-60 ชั่วโมง) การตกไข่เกิดขึ้นประมาณช่วงกลางๆ ของการเป็นสัด แต่ไข่จะไม่ตกพร้อมกันทีเดียวทั้งหมด การผสมหมูสาวหรือแม่หมูควรผสมซ้ำ หรือผสมครั้งที่สอง โดยทิ้งระยะให้ห่างจากครั้งที่หนึ่งประมาณ 12 ชั่วโมง เป็นอย่างน้อย ปกติการผสมพันธุ์หมูมักทำในตอนเช้าและเย็นเพราะอากาศไม่ร้อน ไม่ควรผสมพันธุ์หมูขณะที่ป่วย หรือหลังการฉีดวัคซีนใหม่ๆ วิธีดังกล่าวนี้จะช่วยให้การผสมพันธุ์ได้ผลดีขึ้น และเพิ่มลูกต่อครอกให้มากขึ้น

1. เนื้อหมู, เนื้อวัว และเนื้อไก่ที่เลือกใช้ควรมีความสดใหม่ แห้ง ไม่เยิ้มน้ำ ไม่มีมันหรือเอ็นติดมากจนเกินไปหรือเลือกใช้เนื้อที่ผ่านการฆ่าชำแหละมาใหม่ ๆ ซึ่งจะทำให้ผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพเพิ่มมากขึ้น
2. เนื้อที่จะเตรียมนำมาผลิตควรมีอุณหภูมิประมาณ 0-4 องศาเซลเซียส ดังนั้นเมื่อได้เนื้อที่ผ่านการชำแหละแล้ว ให้นำมาแช่เย็นเพื่อทำการบ่มเนื้อ อาจใช้เวลา 24 ชั่วโมงหรือน้อยกว่านั้น แต่ไม่ควรแช่เนื้อจนแข็ง
3. การสับนวดผสมเป็นขั้นตอนที่จำเป็นต้องควบคุมอุณหภูมิ โดยอุณหภูมิของส่วนผสมเมื่อเสร็จ ไม่ควรเกิน 15 องศาเซลเซียส ดังนั้นก่อนเริ่มการสับนวดผสมควรทำให้เครื่องสับนวดผสมเย็นเสียก่อนด้วยการเดินเครื่องพร้อมสับน้ำแข็งเปล่า ๆ จนเครื่องเย็นแล้วจึงนำส่วนผสมที่ผ่านการแช่เย็นมาสับนวดผสม ถ้าเครื่องสับผสมมีฝาปิดหรือสับผสมในห้องปรับอากาศจะสามารถช่วยเก็บรักษาความเย็ฯในขณะสับผสมได้ดียิ่งขึ้น
4. ขณะการสับผสมไม่ควรใช้มือลงไปกวนส่วนผสมบ่อย ๆ เพราะอาจสูญเสียความเย็นได้
5. ระหว่างที่ทำการสับนวดผสมควรเตรียมน้ำอุ่นในขั้นตอนต่อไปให้พร้อมตามอุณหภูมิที่กำหนด เพื่อจะได้นำวัตถุดิบที่สับผสมเสร็จแล้วมาขึ้นรูปทันทีและน้ำควรมีอุณหภูมิคงที่ตลอดเวลา ไม่เย็นหรือร้อนเกินอุณหภูมิที่กำหนด
6. ผู้ผลิตอาจเพิ่มความหลายหลากให้ผลิตภัณฑ์ด้วยการเพิ่มส่วนผสมอื่น ๆ เช่น สาหร่าย, พริกไทยดำ, แครอท, ฟักทอง, เอ็นหมู, เอ็นไก่, เอ็นเนื้อ ฯลฯ สามารถใส่ส่วนผสมเหล่านี้ในขั้นตอนของการสับผสมได้ทันที เป็นการเพิ่มมูลค่าให้ผลิตภัณฑ์และเป็นการเพิ่มทางเลือกให้กับผู้บริโภค
7. ถ้าต้องการยืดระยะเวลาการเก็บรักษาลูกชิ้นให้ยาวขึ้น อาจใส่สารกันบูดประเภทเบนโซเอท แต่ไม่เกิน 0.1% ของส่วนผสมทั้งหมด
8. ควรเลือกเครื่องสับนวดผสมที่มีคุณภาพสูงเพื่อประหยัดเวลาและควบคุมอุณหภูมิในการสับนวดผสม โดยเลือกใช้ใบมีดที่มีลักษณะเป็นฟันเลื่อย ซึ่งจะสามารถตีลูกชิ้นได้เหนียวดีกว่าใบตีที่เป็นคมมีด ปริมาณใบมีดควรมีอย่างน้อย 3 ใบมีดหรือมากกว่านั้น
9. การขึ้นรูปด้วยมือควรบีบไล่อากาศออกขณะขึ้นรูปซึ่งจะทำให้ลูกชิ้นมีเนื้อสัมผัสที่ดี ไม่มีโพรงอากาศภายในเนื้อลูกชิ้น
10. การสังเกตว่าลูกชิ้นมีความยืดหยุ่น อ่อนนุ่ม และคงรูปหรือไม่ นอกจากใช้วิธีการจับเวลาแล้ว ควรใช้วิธีการบีบสัมผัส เมื่อบีบแล้วลูกชิ้นมีความยืดหยุ่นสูง ไม่เหลวเละ แสดงว่าลูกชิ้นมีความคงรูปได้ที่แล้ว จากนั้นตักขึ้นแล้วนำไปทำให้สุกทันที

ผู้บริโภคต้องระมัดระวังในการเลือกซื้อเนื้อหมูที่ใช้สารบางอย่าง สามารถสังเกตได้จากลักษณะสีของเนื้อที่จะมีสีแดงเข้ม กดเนื้อแล้วไม่มีความยืดหยุ่น มีสัดส่วนที่เป็นมันประมาณร้อยละ 30 มีเนื้อแดงประมาณร้อยละ 70 และเนื้อที่หั่นทิ้งไว้จะมีลักษณะค่อนข้างแห้ง แต่หมูปกติเมื่อหั่นทิ้งไว้จะพบว่ามีน้ำซึมออกมาจากผิว และถ้าปล่อยทิ้งไว้ให้สัมผัสกับอากาศประมาณ 2-3 ชั่วโมงมักจะมีสีเข้มกว่าปกติ ที่สำคัญหากวางไว้ในที่โล่งๆยังไม่มีแม้แต่แมลงวันตอมแล้วแสดงว่าเนื้อหมูนั้นมีสารปนเปื้อนอยู่อย่างแน่นอน ดังนั้นการเลือกซื้อเนื้อสัตว์ครั้งต่อไปขอให้หลีกเลี่ยงเนื้อหมูดังกล่าว และผู้บริโภคควรเลือกซื้อเนื้อหมูที่มีสีชมพูอ่อนๆ เนื้อแน่น นุ่มเป็นมัน ไม่มีกลิ่นเหม็นหรือเมือกลื่น

ความมั่นใจของผู้บริโภคด้านความปลอดภัยและสุขอนามัยของเนื้อสัตว์จำเป็นต้องมีการใช้ระบบประกันคุณภาพการผลิตที่ควรนำมาประยุกต์ใช้ในส่วนของการผลิตอาหารหรือโรงฆ่าหมู อย่างน้อยควรปรับปรุงให้มีการบังคับใช้ระบบปฏิบัติที่ดีในกระบวนการผลิตเป็นระบบพื้นฐาน หรือผู้ประกอบการที่มีศักยภาพควรที่ส่งเสริมให้นำระบบการวิเคราะห์จุดวิกฤตและควบคุมอันตรายในโรงฆ่าสัตว์และสถานประกอบการที่ผลิตอาหาร ซึ่งเป็นระบบประกันคุณภาพการผลิตที่เป็นสากล การนำระบบมาใช้เป็นผลดีกับทุกฝ่าย เช่น ผู้บริโภคได้สินค้าที่มีคุณภาพดี ถูกสุขอนามัย สะอาด และปลอดภัย ผู้ผลิตที่นำระบบมาใช้ก็ได้รับผลดีที่ผลิตสินค้าคุณภาพ มีมาตรฐานสากล เป็นที่ยอมรับของผู้ผลิต ผู้บริโภค

ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราจะตระหนักถึงความปลอดภัยของเนื้อสุกร แม้จะล้างเนื้อสุกรที่ซื้อมาจากตลาดจะมั่นใจได้อย่างไรว่าสะอาด ไม่มีการปนเปื้อน ประเทศไทยไม่มีการแบ่งเกรดเนื้อสุกรเป็นช่องว่างที่ทำให้เกิดการใช้สารเร่งเนื้อแดงในการเลี้ยงสุกรเพราะต้องการให้ได้เนื้อแดงที่มากขึ้นและได้ราคาที่ดี เมื่อได้รับสารเร่งมากๆจึงเกิดสารตกค้าง สารเร่งเนื้อแดงเป็นปัจจัยที่ก่อให้เกิดมะเร็งและการเต้นของหัวใจผิดจังหวะ แต่ไม่เพียงเท่านั้นไทยยังไม่มีโรงฆ่าที่มีมาตรฐาน มีความเสี่ยงที่จะมีเนื้อสุกรที่ติดเชื้อของโรคปากและเท้าเปื่อย สิ่งเหล่านี้ส่งผลไปยังการค้าและการส่งออก ไทยยังไม่มีมาตรการที่จะป้องกันการติดต่อของโรคทีดีพอ ยังใช้ยาปฏิชิวนะให้การรักษาซึ่งยังมีเชื้อโรคแฝงอยู่ในร่างกาย ส่งผลให้เมื่อรับประทานก็จะได้รับยาปฏิชีวนะที่สะสมอยู่ รวมทั้งเชื้อโรคก็ได้รับไปด้วย เกิดการดื้อยาของเชื้อโรคมากขึ้นเมื่อเจ็บป่วยต้องได้รับยาปฏิชีวนะมากขึ้น นอกจากนี้เนื้อสุกรที่มีการสำรวจตามแผงในตลาดมีการปนเปื้อนสารบอแรกซ์เพื่อป้องกันการบูดเน่าได้ง่ายโดยเฉพาะในหมูบด

โรคระบาด เนื่องจากในปัจจุบันสภาพอากาศในประเทศไทยมีความแปรปรวน ทำให้ประสบปัญหาเรื่องโรคระบาดในสุกรทั้งโรค PED ในลูกสุกรแรกเกิดและโรค PRRS ทำให้อัตราการสูญเสียจากการเลี้ยงสุกรสูงขึ้น เกษตรกรจึงต้องแบกรับภาระต้นทุนการผลิตสุกรขุนเพิ่มขึ้น ส่งผลทำให้ปริมาณสุกร ในตลาดลดลงตามไปด้วย

ปัจจัยอื่นๆ ที่มีผลกระทบต่อต้นทุนการผลิตสุกร

1. ภัยแล้งหรืออุทกภัย ในปี 2557 ปัญหาภัยแล้ง มีแนวโน้มมากกว่าปีที่ผ่านมา และ ถ้าเกิดในแหล่งผลิตพืชอาหารสัตว์ที่สำคัญของไทยหรือของโลก จะมีผลกระทบทำให้ผลผลิตได้รับความเสียหาย และส่งผลให้ราคาวัตถุดิบอาหารสัตว์สูงขึ้น โดยเฉพาะข้าวโพดเลี้ยงสัตว์และกากถั่วเหลืองซึ่งเป็นวัตถุดิบหลัก ในอาหารสุกร นอกจากนี้ภาวะภัยแล้งยังทำให้ขาดแคลนน้ำสำหรับการเลี้ยงสุกร และคุณภาพน้ำต่ำลง แบคทีเรียในน้ำมากขึ้น ส่งผลโดยตรงต่อสุขภาพสุกร เกษตรกรหลายรายต้องซื้อน้ำมาใช้เป็นการเพิ่มต้นทุน การผลิตและต้องใช้เวลาเลี้ยงนานขึ้นจากเดิมทำให้มีต้นทุนเพิ่มขึ้น
2. สภาพอากาศที่แปรปรวน มีผลต่อการเจริญเติบโตของสุกร เช่น สภาพอากาศที่ร้อนจัด มีผลทำให้สุกรเกิดความเครียดกินอาหารน้อยและโตช้า ภูมิคุ้มกันลดลงเป็นโรคได้ง่าย และทำให้มีความเสี่ยง ต่อโรคระบาดด้วย
3. ราคาน้ำมันและก๊าซ มีแนวโน้มที่จะทรงตัวในระดับสูงหรือเพิ่มขึ้น เนื่องจากราคา น้ำมันในตลาดโลกยังมีความผันผวน จากปัจจัยความไม่มั่นคงทางการเมืองในภูมิภาคตะวันออกกลางและ อาฟริกาเหนือ (MENA) ไม่ว่าจะเป็นความไม่สงบทางการเมืองในอียิปต์ สงครามกลางเมืองในซีเรีย การก่อ การร้ายในอิรัก การโจมตีแหล่งน้ำมันและท่อส่งน้ำมันในไนจีเรีย กรณีพิพาทเรื่องน้ำมันระหว่างซูดานใต้ การยึดท่าเรือและคลังส่งออกน้ำมันในลิเบีย และการคว่ำบาตรน้ำมันจากอิหร่าน ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้ราคา น้ำมันพุ่งสูงขึ้นเป็นระยะๆ และมีความผันผวนตลอดทั้งปีถ้าราคาปรับตัวสูงขึ้นจะทำให้ต้นทุนค่าขนส่งปัจจัย การผลิตต่างๆเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะอาหารสัตว์ซึ่งจะทำให้ราคาอาหารสัตว์สูงขึ้น
4. ค่าแรงงาน อัตราค่าจ้างแรงงานขั้นต่ำในประเทศซึ่งสูงถึง 300 บาทต่อวัน ส่งผล กระทบทำให้ต้นทุนการผลิตสุกรสูงขึ้นด้วย เนื่องจากต้องปรับค่าจ้างแรงงานในการเลี้ยงสุกร รวมทั้งแรงงาน ต่างด้าวด้วย และประเทศเพื่อนบ้านในอาเซียนกำลังจะมีการปรับค่าแรงขั้นต่ำในอนาคต ซึ่งอาจทำให้แรงงาน ต่างด้าวไหลกลับไปทำงานในประเทศของตนมากขึ้น ส่งผลให้ผู้ประกอบการไทยรวมทั้งผู้เลี้ยงสุกรอาจ ขาดแคลนแรงงานได้

ปัจจุบันการเลี้ยงสุกรเป็นอาชีพเสรี จึงมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มจำนวนและลดจำนวนอย่างรวดเร็วตามวัฏจักรตลาด โดยแบ่งเป็นผู้เลี้ยงแบบอิสระและผู้เลี้ยงแบบมีสัญญาผูกพัน ผู้เลี้ยงมากกว่าร้อยละ 70 เป็นฟาร์มขนาดใหญ่ครบวงจร ร้อยละ20-25 เป็นฟาร์มขนาดกลางและเล็ก ผู้เลี้ยงรายย่อยมีเพียงร้อยละ 5 และมีแนวโน้มลดลงเนื่องจากไม่สามารถแบกรับต้นทุนอาหารสัตว์ที่เพิ่มสูงขึ้นได้ ขณะที่รายใหญ่ขยายการผลิตเพิ่มขึ้น ผลผลิตเนื้อสุกรร้อยละ 25 เป็นของบริษัทชำแหละและแปรรูป ผลิตภัณฑ์สุกรที่นิยมบริโภคในประเทศส่วนใหญ่เป็น เนื้อสุกรชำแหละ ไส้กรอก แฮม ลูกชิ้น และผลิตภัณฑ์พื้นเมือง เช่น กุนเชียง หมูแผ่น หมูยอ แหนม หมูหยอง

ผลิตภัณฑ์เนื้อหมูแปรรูปสามารถแบ่งตามการเห็นโครงสร้างของกล้ามเนื้อเป็น 2 กลุ่มใหญ่ๆคือ ผลิตภัณฑ์ขนาดเดิม ซึ่งยังมีโครงสร้างของเนื้อตามรูปร่างและโครงสร้างเหมือนหรือใกล้เคียงกับเนื้อสดให้เห็น เช่น แฮม เบคอน หมูแผ่น เนื้อเค็ม เนื้อแดดเดียว หมูปิ้ง เนื้อสวรรค์ หมูสะเต๊ะ หมูหยอง สะเต๊ก หมูหัน คอร์นบีฟ หมูริ้ว บาบีคิว เป็นต้น ผลิตภัณฑ์เนื้ออีกกลุ่มหนึ่งคือผลิตภัณฑ์ลดขนาด ซึ่งแบ่งได้เป็น 2 กลุ่มย่อยตามลักษณะการลดขนาดของเนื้อได้เป็นกลุ่มบดหยาบ และกลุ่มบดละเอียดหรืออิมัลชัน โดยในการทำผลิตภัณฑ์ลดขนาดบางชนิดต้องมีการบรรจุไส้หรือการแปลงรูปร่างตามลักษณะเฉพาะของผลิตภัณฑ์เหล่านั้น

กระบวนการผลิตเนื้อหมูเริ่มจากการคัดเลือกพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ชั้นเยี่ยม ผ่านการเลี้ยงในโรงเรือนระบบปิดที่มีการจัดการฟาร์มและการป้องกันโรคอย่างเข้มงวดด้วยคุณภาพสด สะอาด ปลอดสาร ปลอดภัย และสามารถตรวจสอบย้อนกลับได้ ส่งผลให้มีส่วนช่วยในการพัฒนาอุตสาหกรรมเกษตรและอาหารของไทย ประกอบกับอุตสาหกรรมหมูและหมูแปรรูปยังมีแนวโน้มเติบโตมากขึ้นโดยเฉพาะด้านการผลิต ซึ่งนอกจากเพื่อรองรับอุปสงค์ที่จะมีมากขึ้นจากการเปิดเสรีทางการค้าหรือตลาดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนในปี 2558 แล้ว ยังนับเป็นการตอกย้ำศักยภาพความเป็นผู้นำด้านมาตรฐานในตลาด AEC อีกด้วย และนอกเหนือจากการคัดเลือกสายพันธุ์สุกรชั้นดี ผนวกกับระบบการเลี้ยงที่มีประสิทธิภาพ การควบคุมป้องกันโรคและการเลือกใช้อาหารสัตว์คุณภาพสูง ถูกนำเข้าสู่กระบวนการแปรรูปภายในโรงงานที่ทันสมัย ได้มาตรฐาน และถูกสุขอนามัยโดยเนื้อสุกรไม่สัมผัสพื้น และไม่สัมผัสมือคนโดยตรง ก่อนบรรจุเบ็ดเสร็จจากโรงงาน

ความพยายามของรัฐบาลสหรัฐ ในการกดดันให้ไทยและอีกหลายประเทศในเอเชีย ยอมเปิดตลาดให้มีการนำเข้าเนื้อสุกรและชิ้นส่วนสุกรแปรรูปจากสหรัฐ ได้กลายเป็นอีกหนึ่ง “ประเด็นร้อน” ที่ต้องจับตามองอย่างใกล้ชิด เพราะหากไทยยอมเปิดตลาดให้สหรัฐ ตามที่เรียกร้องจริง นอกจากจะทำให้เกิดปัญหาสินค้าล้นตลาด และมีผลให้ราคาเนื้อสุกรในประเทศตกต่ำลงแล้ว ยังส่งผลกระทบต่อเกษตรกรผู้เลี้ยงสุกรในไทยโดยเฉพาะรายเล็กและรายกลาง รวมถึงผู้เกี่ยวข้องอื่นๆ ในห่วงโซ่การผลิต และกระทบต่อความปลอดภัยทางอาหารของผู้บริโภคในไทยอีกด้วย

ปัจจุบันทั่วโลกมีการผลิตเนื้อสุกรอยู่ที่ราว 100 ล้านตันต่อปี โดยที่ “จีน” คือ ประเทศที่ผลิตสุกรรายใหญ่ที่สุดของโลก ในขณะที่ “สหรัฐ” กลับครองแชมป์ผู้ส่งออกเนื้อสุกรอันดับ 1 โดยอยู่ที่ราว 2.4 ล้านตัน หรือคิดเป็นส่วนแบ่งตลาดราว 1 ใน 3 ของปริมาณการส่งออกทั่วโลกในปี 2012 เนื่องจากผลผลิตสุกรในสหรัฐมีมากเกินความต้องการบริโภคภายในประเทศ และชิ้นส่วนสุกรบางอย่างโดยเฉพาะส่วนหัว ขา และเครื่องใน คนไม่นิยมบริโภคและขายในประเทศไม่ได้ ซึ่งนี่คืออีกเหตุผลหนึ่งที่สหรัฐพยายามผลักดันให้มีการส่งออกเนื้อสุกรและผลิตภัณฑ์ไปขายยังตลาดต่างประเทศมาโดยตลอด

ขณะที่เกษตรกรผู้เลี้ยงสุกรในสหรัฐ ยังมีต้นทุนที่ต่ำกว่าไทยมาก ส่วนหนึ่งได้รับอานิสงส์มาจากการอุดหนุนโดยตรงจากรัฐบาลสหรัฐ ซึ่งความได้เปรียบในเรื่องต้นทุนดังกล่าว ก่อให้เกิดการแข่งขันที่ไม่เป็นธรรมในตลาดโลก เพราะทำให้ผู้ส่งออกสหรัฐสามารถตั้งราคาขายเนื้อสุกรได้ต่ำและสามารถตีตลาดในต่างประเทศได้ง่ายขึ้น

รัฐบาลไทยและหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องต้องมีจุดยืนที่ชัดเจนในการปฏิเสธการนำเข้าเนื้อสุกรจากสหรัฐ เนื่องจากไทยสามารถผลิตเนื้อสุกรได้ในปริมาณที่มากเพียงพอสำหรับความต้องการบริโภคภายในประเทศอยู่แล้ว เพราะหากไทยอนุญาตให้มีการนำเข้าก็จะส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมสุกรของไทยทั้งระบบ และมีส่วนทำให้เกิดการบิดเบือนกลไกตลาดและกลไกด้านราคาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ รวมทั้งยังส่งผลกระทบต่อการจ้างงานทั้งหมดที่เกี่ยวข้องในอุตสาหกรรมการผลิตสุกร ซึ่งมีจำนวนมากถึงราว 10-12 ล้านคน

อย่างไรก็ดี รัฐบาลจำเป็นต้องคำนึงถึงผลกระทบด้านอื่นๆ ร่วมด้วย หากเรามีจุดยืนที่แข็งกร้าวในการปฏิเสธการนำเข้าเนื้อสุกรจากสหรัฐ ขณะเดียวกัน ผู้ประกอบการไทยควรมองหาช่องทางและโอกาสในการขยายเข้าไปลงทุนในธุรกิจฟาร์มสุกรและโรงงานแปรรูปสุกรในกลุ่มประเทศซีแอลเอ็มวี และรวมไปถึงโอกาสในการเข้าไปลงทุนในโรงงานแปรรูปสุกรเพื่อรองรับการเติบโตของตลาดผลิตภัณฑ์แปรรูปสุกรในอาเซียนและตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคในกลุ่มประเทศดังกล่าวควบคู่กันไปด้วย

อีกทั้งควรให้ความสำคัญกับการสร้างมูลค่าเพิ่มให้อุตสาหกรรมเนื้อสุกรของไทยควบคู่กันไปด้วย ซึ่งนอกจากจะช่วยสร้างมูลค่าเพิ่มให้อุตสาหกรรมแล้ว ยังเป็นการหลีกหนีการแข่งขันด้านราคาในกลุ่มผลิตภัณฑ์ที่มีมูลค่าเพิ่มต่ำ เช่น ตลาดเนื้อและชิ้นส่วนสุกร อีกด้วย

ตามที่รัฐบาลมีนโยบายเน้นส่งเสริมเศรษฐกิจการค้าเสรี โดยเฉพาะการเปิดตลาดใหม่เพื่อเพิ่มมูลค่าการส่งออกให้มากขึ้น กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้เร่งรัดดำเนินการเกี่ยวกับการแก้ไขปัญหาและอุปสรรคในการส่งออก การพัฒนาคุณภาพและมาตรฐานการผลิต ให้เป็นไปตามข้อกำหนดของประเทศคู่ค้า โดยขณะนี้ประเทศไทยได้ส่งออกเนื้อสุกรสดชุดปฐมฤกษ์ไปยังสหพันธรัฐรัสเซีย ภายหลังจากที่ทางการรัสเซียส่งผู้แทนมาตรวจสอบระบบการผลิตสินค้าปศุสัตว์ และเปิดไฟเขียวอนุญาตนำเข้าเนื้อสุกรจากไทยไปรัสเซียและกลุ่มประเทศ Customs Union เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์

“ขบวนคาราวานตู้คอนเทนเนอร์บรรจุเนื้อสุกรสดชุดปฐมฤกษ์ของการส่งออก ไปยังรัสเซียเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของประเทศไทยนี้ ประกอบด้วยเนื้อสุกรแช่แข็ง 48 ตัน ซึ่งความสำเร็จในครั้งนี้เกิดจากความร่วมมือของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ทั้งภาครัฐ และภาคเอกชน ตลอดจนสมาคมต่างๆ ได้แก่ สมาคมผู้เลี้ยงสุกรแห่งชาติ สมาคมสัตวแพทย์ควบคุมฟาร์มสุกรไทย และสมาคม
ผู้ผลิตและแปรรูปสุกรเพื่อการส่งออก เป็นต้น ทำให้ประเทศไทยมีมาตรฐานการควบคุมสินค้าทั้งระบบอย่างมีประสิทธิภาพ ตั้งแต่ระดับฟาร์มสุกร กระทั่งถึงโรงฆ่าและการแปรรูป”

รัสเซียมีความต้องการนำเข้าเนื้อสุกรจากไทยไม่น้อยกว่าเดือนละ 5,000 ตัน จากปริมาณความต้องการสุกรทั้งหมดปีละ 10 ล้านตัว ซึ่งเป็นโอกาสดีที่ประเทศไทยจะได้ขยายกำลังการผลิตเนื้อสุกรให้มากยิ่งขึ้น และจะส่งผลดีต่อประเทศไทยในด้านการสร้างงาน สร้างรายได้ ตลอดจนนำเงินตราเข้าประเทศ ซึ่งการนำเข้าเนื้อสุกรชุดปฐมฤกษ์จากประเทศไทยในครั้งนี้ ทางการรัสเซียได้ส่ง ดร.ดีมิทรี แพฟลอฟ เป็นผู้แทนสัตวแพทย์รัสเซียเพื่อทำงานร่วมกับเจ้าหน้าที่สัตวแพทย์ของกรมปศุสัตว์ ในการควบคุมขบวนการผลิตเนื้อสุกรส่งออก ณ โรงฆ่าและแปรรูป นอกจากนี้จากข้อมูลการส่งออกด้านปศุสัตว์ของไทยไปยังรัสเซียในปีที่ผ่านมา พบว่า มีมูลค่ารวมถึง 83.14 ล้านบาท คิดเป็นน้ำหนักส่งออกรวม 1,098.66 ตัน จากผลิตภัณฑ์เนื้อไก่แปรรูป เนื้อไก่แช่แข็ง และเนื้อเป็ดแช่แข็ง ทั้งนี้ นับจากวันนี้เป็นต้นไป ประเทศไทยจะผลิตเนื้อสุกรป้อนสู่ตลาดรัสเซีย และประเทศในเครือ Customs Union อย่างต่อเนื่อง และคาดว่าจะเปิดตลาดใหม่ๆ รวมถึงเพิ่มมูลค่าการส่งออกได้มากขึ้นเรื่อยๆ ในอนาคต